Praktijkvoorbeeld: boze en moeilijke tiener wordt lieve meid


25 januari, 2015Vandaag weer een verhaal uit de praktijk om je op de hoogte te houden van waar we mee bezig zijn en wat we bereiken.

Regelmatig komt het voor dat een kind binnen komt met een erg negatieve houding. Hij of zij heeft nergens zin in, wil niet meedoen, is soms alleen maar bezig met zichzelf of heeft alleen interesse in oudere jongens (in geval van meisjes). Deze jongeren reageren vaak hard, afwijzend en negatief op onze toenaderingspogingen of hangen voortdurend boos onderuit op een stoel. Andere kinderen zitten stil weggedoken in een hoekje en zijn alleen maar druk met hun telefoon.

\We denken dan: “Dat wordt niets, dit gaat niet lukken” maar dat zeggen we niet hardop. We blijven proberen om het kind bij de groep te betrekken, o.a. door mee te laten kijken bij de paardrijlessen, of door alleen even samen te gaan kijken bij het paard. Zo kijken we het even aan. We geven steeds wat aandacht en proberen contact te maken.

Enkele weken gaan voorbij en dan ineens, zonder eigenlijk dat we het echt beseffen, verandert het gezicht, het wordt zachter. Het valt op dat de houding ook anders is. Het paard krijgt een knuffel, er wordt mee gewandeld.

In de groep wordt de jongere ook wat meer meegaand en daar ineens krijgen we een knuffel en een glimlach. We hebben het kind binnen de harde verschijning gevonden!

Dit is waar we het voor doen, een ware verandering teweegbrengen bij de kinderen die het moeilijk hebben. We willen onze jongeren een plek bieden waar ze zichzelf kunnen zijn en waar ze zich veilig voelen. Dieren en vooral paarden helpen daarbij.


Laatste Nieuws


25 september, 2020Diagnostiek

22 oktober, 2017Therapie Bonaire

10 oktober, 2017Eten in onze Herberg de 12 Zonnen